Share:

मूर्खको सम्पत्ति

राजाको दरबार घमण्डी छ

यसले आफूलाई बुद्धिमानी ठान्छ

यसले मानिसहरू र मन्त्रीहरूलाई धन र झुटले न्याय गर्छ

तर एउटा मानिस वास्ता नगरी बस्छ,

उसले हावा भरिएको सत्य देख्छ।

अरूले योजना बनाउँछन् र डरमा बाँच्छन्,

तिनीहरूले बोल्ने प्रत्येक शब्दलाई

स्पष्ट रूपमा जोगाउँछन्

तर ऊ केवल एउटा साधारण गीत गाउँछ,

र संसारलाई देखाउँछ कि तिनीहरू कहाँ गलत हुन्छन्।

तिनीहरू गर्व र लाजका अग्ला पर्खालहरू बनाउँछन्,

तिनीहरूले आफ्नाे नाममा बनाएका देवताहरूलाई दण्डवत् गर्छन्

तर, ऊ केवल हाँस्छ र आफ्नो हात औंल्याउँछ,

कमजोर बालुवामा बनेका महलहरूमा।

ऊ कुनै राजासँग डराउँदैन

कुनै पुरस्कार चाहँदैन,

खुला आँखाले संसार देख्छ

ऊ हलको ऐना हो,

पर्खालभित्रका दरारहरू देखाउँछ।

त्यसैले उसलाई मूर्ख भन र हाँस,

उसको हृदय जे भए पनि उज्यालो छ

किनकि स्वतन्त्रता शक्तिले जितिँदैन

यो उज्यालो देख्नेहरूलाई आउँछ।