My Toys

Anurodh Poudel

My Toys I have many toys to play, They make me happy every day. My ball, my doll, and little train, We play together again and again. I love my toys with all my heart, They bring me joy from the very start.

My Favorite Football Team

Noya Poudel

My Favorite Football Team Football is one of the most popular sports in the world. The FIFA World Cup is the biggest stage where the best national teams compete. Among all the teams, my favorite is Argentina. I admire Argentina because of its rich history, talented players, and exciting style of play. Argentina has won the FIFA World Cup three times, in 1978, 1986, and 2022, and has always been a strong team. Legendary players like Diego Maradona and Lionel Messi have made the team famous worldwide. Watching Argentina play is thrilling because they combine skill, teamwork, and passion. Their attacking style and beautiful goals make every match enjoyable. One of the main reasons I admire Argentina is Lionel Messi. His skill, dedication, and leadership make the team even more inspiring. Overall, Argentina is my favorite football team, and I always enjoy watching them play.

Danger of using Plastic Bags

Sarun Maharjan

Plastic bags are very bad for our Earth because they never rot away. When we throw away paper or food, it breaks down naturally, but plastic stays around for hundreds of years. Instead of disappearing, it just breaks into tiny pieces called microplastics that pollute the soil and water. Since plastic bags are so light, the wind easily blows them out of trash cans and landfills. They end up stuck in trees, floating in rivers, and messing up our beautiful parks and neighborhoods.Plastic bags are also very dangerous for animals, especially ocean wildlife. Sea turtles often mistake floating plastic bags for jellyfish, which is their favorite food. Birds and fish also eat plastic scraps by accident. When animals swallow plastic, it gets stuck in their stomachs, making them very sick because they cannot digest it. On land, plastic bags get stuck in storm drains and block the water. When it rains heavily, these clogged pipes cause bad floods in our streets and towns.We need to stop using single-use plastic bags right now to save our planet. Many cities are already banning them or making people pay extra money to use them. We can easily help by bringing our own reusable cloth bags whenever we go grocery shopping. Saying no to plastic bags is an easy choice that keeps our oceans clean, protects innocent animals, and keeps our Earth healthy.

Uniforms in Schools

Himamshu Bal

Uniforms in Schools I think that students should not wear uniforms. It can help students become more creative. It gives them a lot of choices and helps them become more responsible about how they dress up. Even if they dress up inappropriately, there are still dress codes that students have to follow. Students should not be required to wear uniforms because it can stifle self-expression, potentially be uncomfortable, and might not be inclusive of diverse cultural or religious attire. While some argue uniforms promote equality and reduce distractions, others see them as a barrier to individuality and a potential financial burden. A non-uniform approach empowers children to make daily choices about what they wear, fostering decision-making and responsibility from an early age. This practice encourages children to consider aspects such as appropriateness, comfort, and self-expression, helping them develop critical thinking and judgment skills. Uniforms do not let students express themselves, promote conformity over individuality, and do not improve attendance, academic preparedness, or test results. School uniforms do not allow students to express themselves through their clothes. They take away the freedom of our styling. Uniforms limit closet space. Kids who wear uniforms are more likely to be bullied. Uniforms don't allow children to be creative since they only teach them how to follow the rules.Uniforms can also affect a kid's self-image. There are also advantages to uniforms. School uniforms can also promote a sense of unity, discipline, and equality among students, while also potentially reducing bullying and distraction, and preparing students for future professional environments. By minimizing socioeconomic differences and fostering a sense of belonging, uniforms can create a more focused and positive learning environment. They can also increase uniformity in the group. Mostly, uniforms can also help strangers identify the school and its name. Though even people without uniforms, most of the schools already have id cards to find out about the school. They are also useful for people who don't want to overthink in the morning about what they want to wear and don’t have a lot in the morning.

‘मसान’ : सामाजिक यथार्थ र नारी स्वतन्त्रताको आवाज

Zenith Attreya

‘मसान’ : सामाजिक यथार्थ र नारी स्वतन्त्रताको आवाज १. विषय परिचय / विषय प्रवेशनेपाली सामाजिक नाटक ‘मसान’ गोपालप्रसाद रिमालद्वारा लेखिएको साहित्यिक कृति हो। नेपाली साहित्यको आधुनिक लेखक गोपालप्रसाद रिमाल एक सामाजिक विषयको चर्चा गर्ने व्यक्तित्वका रूपमा स्थापित छन्। नेपाली कवितामा गद्य शैली भित्र्याउने लेखक गोपालप्रसाद रिमाल नै हुन्। वि.सं. २००३ मा प्रकाशित 'मसान' नाटक नेपाली नाटक आधुनिक मनोवैज्ञानिक कृति हो।वि.सं. २००३ मा प्रकाशित 'मसान' नाटक नेपाली नाटकमा नारीवादी चेतनाको प्रतिनिधित्व गर्ने अत्यन्त महत्त्वपूर्ण कृति हो । यस कृतिले नेपालको तत्कालीन समाजमा अवस्थित नारीमाथि गरिने भेद र आधारित शोषणलाई पर्दाफास गरेको छ। यसले विशेष गरी नारीलाई केवल पुरुषको वासना मेट्ने 'भोग्या' र वंश निरन्तरताका लागि 'सन्तान उत्पादन गर्ने साधन'का रूपमा मात्र हेर्ने तत्कालीन समाजको स्वार्थी सोचलाई उदाङ्गो पारेको छ।'मसान' केवल एउटा साधारण पारिवारिक कथा वा घटनाक्रमको विवरण मात्र होइन। प्राचीन मूल्यमान्यताहरू विरुद्ध नारीहरूको स्वतन्त्रतालाई प्रवर्धन गरिएको छ। यस नाटकलाई तत्कालीन सामाजिक मान्यता र विचारको विद्रोहकाे रूपमा लिन सकिन्छ।२. विषयवस्तु'मसान' नाटकको कथावस्तु तत्कालीन काठमाडौँ उपत्यकाको एउटा मध्यमवर्गीय र सामन्ती सोच भएको पारिवारिक परिवेशमा आधारित छ। यस नाटकका सम्पूर्ण घटनाक्रमहरू मूलतः कृष्ण, युवती तथा हेलेन र दुलही गरी यी तीन मुख्य पात्रहरूको सम्बन्ध, आन्तरिक द्वन्द्व र मानसिक उतारचढाव वरिपरि घुमेका छन्।कथाको उठान कृष्ण र युवतीको बाह्य रूपमा सुखी देखिने वैवाहिक जीवनबाट हुन्छ। युवती एक निष्कपट, भावुक र पतिलाई नै आफ्नो सबै थोक मान्ने सोझी नारी हुन्। उनमा आमा बन्ने तीव्र चाहना हुन्छ तर विवाहको लामो समयसम्म पनि बच्चा नभएपछि समाजले उनलाई नै दोषी बनाउँछ। यही सामाजिक दबाब र हीनभावका कारण युवतीले पतिको वंश थाम्न र कृष्णलाई खुसी पार्नका लागि आफैँ अगाडि सरेर दोस्रो विवाह गर्न बाध्य हुन्छिन् ।अर्कोतर्फ, कृष्ण भने बाहिर सोझो देखिए पनि असाध्यै स्वार्थी पुरुष हुन्। उनी युवतीको सुगठित शरीर र सौन्दर्य रूप सधैँभरि उपभोग गरिरहन चाहन्छन्। सन्तान भएमा युवतीको रूप बिग्रिन्छ र आफ्नो शारीरिक आनन्द घट्छ भन्ने सोचले गर्दा उनी युवतीलाई गोप्य रूपमा गर्भनिरोधक औषधि खुवाउँछन् ।युवतीको दबाबपछि कृष्णले वंश जोगाउने निहुँमा एउटी सानी उमेरकी अबोध बालिका दुलहीसँग दोस्रो विवाह गर्छन्। दुलही उमेरले निकै सानी, निष्पाप र दुनियाँको छलकपटबारे केही नबुझेकी पात्र हुन्। कृष्ण उनलाई केवल आफ्नो कामवासना र वंश थाम्ने साधनका रूपमा प्रयोग गर्छन्। उता युवतीले भने दुलहीलाई सौताको रूपमा हेरेर डाह वा ईर्ष्या गर्नुको साटो आफ्नै सानी बहिनी वा छोरीजस्तै माया र संरक्षण दिन्छिन्।तर नाटकमा त्यतिवेला ठुलो हलचल आउँछ र अकल्पनीय मोड लिन्छ, जब कृष्णले आफूलाई सन्तान नहोस् भनेर वर्षौँदेखि विष सरह औषधि खुवाउँदै आएको छलपूर्ण हर्कत युवतीले थाहा पाउँछिन्। आफूलाई सन्तानहीन बनाएर अर्की बालिकामाथि अत्याचार गर्ने पतिको यो असली अनुहार देखेर युवतीको साँचो माया, विश्वास र हृदय पुरै भत्किन्छ।पतिको यो क्रूरता र अमानवीय व्यवहार थाहा पाएपछि युवतीभित्र लामो समयदेखि गुम्सिएको चेतना र विद्रोहको ज्वाला बल्छ। जुन घरमा नारीका इच्छा, भावना, खुसी र अस्तित्वलाई हरेक दिन तड्पाएर मारिन्छ, त्यो घर नभएर 'मसान' (चिता वा मसानघाट) मात्र हो भन्ने उनले बुझ्छिन्। त्यसपछि उनले पुरुषको सामन्ती दम्भ र अत्याचारका विरुद्ध कडा विद्रोह गर्ने निर्णय गर्छिन्। उनी कृष्णको सम्पत्ति, आडम्बर र अत्याचारलाई पूर्ण रूपमा लत्याएर त्यो मसानरूपी घर सधैँका लागि छाडेर हिँड्छिन् । निस्कनुअघि उनले अबोध दुलहीलाई पनि पुरुषको यस्तै छल र शोषणबाट जोगिन तथा आफ्नो अधिकारका लागि सचेत रहन चेतावनी दिन्छिन्। यसरी कृष्णको स्वार्थ, दुलहीको असहायपन र युवतीको क्रान्तिकारी विद्रोहसँगै कथा अन्त्यतर्फ अघि बढ्छ।३. आलोचनात्मक विश्लेषण / पुस्तकप्रति मेरो दृष्टिकोणसबल पक्षहरू:सशक्त नारीवादी विद्रोही चेतना: वि.सं. २००३ जस्तो कठोर सामन्ती र सामाजिक बन्धनहरू भएको समयमा लेखिएको भए तापनि यस नाटकले प्रस्तुत गरेको नारीवादी चेतना अत्यन्तै प्रगतिशील छ। नारीलाई पुरुषको 'खेलौना' वा उपभोग्य वस्तु नभई स्वतन्त्र अस्तित्व, स्वाभिमान र विवेक भएको प्राणीका रूपमा उभ्याउनु यसको सबैभन्दा ठुलो सबल पक्ष हो।प्रतीकात्मक र सार्थक शीर्षक: 'मसान' शीर्षक आफैँमा अत्यन्त गहिरो, अर्थपूर्ण र प्रतीकात्मक छ। जसरी मसानघाटमा मृत शरीरहरूलाई जलाएर भस्म पारिन्छ, त्यसै गरी पुरुषप्रधान समाजको चौघेराभित्र नारीका सपना, भावना, मातृत्व र अस्तित्वलाई दिनहुँ जलाइन्छ भन्ने कटु सत्यलाई शीर्षकले सार्थक रूपमा पुष्टि गर्छ।मनोवैज्ञानिक तथा यथार्थपरक संवाद: नाटकका संवादहरू छोटा, तिखा, बोलीचालीका र पात्रहरूको आन्तरिक मनोविज्ञान एवं मानसिक द्वन्द्वलाई सहजै उजागर गर्ने खालका छन्।दुर्बल पक्षहरू:अन्त्यको अस्पष्टता: मुख्य पात्र युवतीले विद्रोह गरेर घर छाडेर हिँडेपछि उनको गन्तव्य के हुन्छ र उनको भविष्य कसरी अगाडि बढ्छ भन्ने कुरालाई नाटककारले स्पष्ट पारेका छैनन्, जसले पाठकमा केही अन्योल सिर्जना गर्छ।परिवेशको सीमितता: नाटकको कथावस्तु मुख्यतया एउटै घरको आन्तरिक कोठा र मध्यमवर्गीय पारिवारिक वातावरणमा मात्र सीमित रहेकाले यसले व्यापक सामाजिक आयामहरूलाई समेट्न सकेको छैन।निष्कर्ष:गोपालप्रसाद रिमालद्वारा लिखित 'मसान' नाटक एक ऐतिहासिक कृति हो। यस नाटकले तत्कालीन राणाकालीन तथा परम्परावादी नेपाली समाजभित्र गुम्सिएर रहेका नारी उत्पीडन, लिङ्गका आधारमा हुने विभेद, पुरुषप्रधान मानसिकता र मानसिक अत्याचारहरूलाई अत्यन्तै निडर ढङ्गले उजागर गरेको छ। नारीलाई केवल पुरुषको शारीरिक इच्छा पूरा गर्ने साधन वा वंश निरन्तरताका लागि सन्तान उत्पादन गर्ने यन्त्रका रूपमा मात्र हेर्ने सोच गलत र अमानवीय हो भन्ने सत्यलाई यस नाटकले प्रस्ट रूपमा प्रस्तुत गरेको छ।मुख्य पात्र युवतीको आन्तरिक द्वन्द्व, सहनशीलता र उनले गरेको विद्रोहको माध्यमबाट रिमालले सम्पूर्ण नारी वर्गलाई एउटा सशक्त सन्देश दिएका छन्। नारीहरू अबोध वा कमजोर बनेर समाजको अत्याचार र छललाई चुपचाप सहने होइन, बरु आफ्नो अस्तित्व, अस्मिता, स्वाभिमान र अधिकारको रक्षाका लागि आफैँ जाग्नुपर्छ र विद्रोह गर्नुपर्छ भन्ने विचार नाटकले अघि सारेको छ। पतिको घरलाई नै नारीको इच्छा र सपनाको मरण हुने 'मसान' को संज्ञा दिँदै घर त्याग्नु केवल एउटा पारिवारिक घटना मात्र होइन, यो त परम्परागत कुप्रथाको ठूलो प्रहार हो। खास गरी, यस नाटकले नेपाली साहित्यमा पुराना, कुहिएका र विभेदकारी सामाजिक मान्यताहरूलाई भत्काएर नारी अधिकार, स्वतन्त्रता र समानताको नयाँ चेतना फैलाउन अत्यन्तै महत्त्वपूर्ण भूमिका खेलेको छ।सिफारिस:नेपाली साहित्यको विकासक्रम, आधुनिक नाट्य परम्परा, नारीवादी चेतना, सामाजिक मनोवैज्ञानिक द्वन्द्व शैलीलाई गहिरोसँग अध्ययन र विश्लेषण गर्न चाहने हरेक पाठक, माध्यमिक तथा उच्च माध्यमिक तहका विद्यार्थी, प्राध्यापक तथा साहित्यका अनुसन्धाताहरूका लागि गोपालप्रसाद रिमालको 'मसान' नाटक एक सिफारिस योग्य र अनिवार्य रूपमा अध्ययन गर्नुपर्ने साहित्यिक कृति हो।

चाहनाको त्यो फूल

Prasiddha Shrestha

बगैचामा अनेक थरिका फूलहरू फूल्छन्, केही राता, केही सेता त केही पहेला तर मलाई मनपर्ने फूल पक्कै भेटिएला त्यही फूलले भित्र्याउला खुसीका बहार अनि सुनाैला उपहार ।चाहनाको त्यस बगैचामा कति फूल ओइलिए होला भएन लेखाजाेखा गरिएन कयाैँ फूलको परवाह तर आज थाहा भयाे म पनि रहेछु त्यही फूलकाे एक अंश ?आफ्नै चाहनाको एक अंश ।मेरै हो बगैँचा जहाँ फूलहरू फुल्दै जान्छन्, ओइलाउँदै जान्छन् तर, अझै म त्यही ओइलाइसकेका फूलहरू खोज्दै हिँड्छु ? अनि म एउटा नयाँ फूलको चाहनामा कोपिला रोप्छु ।फूल महिमा अगणनीय छ ? हिजोको कोपिला, आजको लक्ष्य र भविष्य हाे ? एउटा सामान्य फूल ? अनि मेरै आशाको चित्तमाथिको एउटा माला ?

मेरो देश

Rudraansh Jung Khadka

मेरो देशको नाम नेपाल हो। नेपालको राजधानी काठमाडौँ हो। नेपालको राष्ट्रिय भाषा नेपाली हो। राष्ट्रिय फूल लालीगुराँस, राष्ट्रिय जनावर गाई र राष्ट्रिय चरा डाँफे हो। नेपालको राष्ट्रिय झन्डा त्रिकोण आकारको छ, जुन संसारका अन्य देशहरूको झन्डाभन्दा फरक छ। नेपालमा धेरै हिमाल, पहाड, नदी र मन्दिरहरू छन्। संसारको सबैभन्दा अग्लो हिमाल सगरमाथा पनि नेपालमै छ। म नेपाली हुँ र मलाई मेरो देश नेपाल धेरै माया लाग्छ।