Share:

साँझ पर्न लाग्दा

गल्लीको कुनामा उभिएको

एउटा साधारण सडकबत्ती

न त चम्किलो छ, न त नयाँ

तर, अँध्यारो आउँदा

सबैभन्दा पहिले ऊ नै बल्छ ।

उसले सडक बदल्दैन

धुलो हटाउँदैन

मानिसको थकान बुझ्दैन

तर पनि थाेरै उज्यालो दिएर

हिँड्न सक्ने बाटो देखाइदिन्छ ।

रात गहिरिँदै जाँदा

कतै ढिला फर्किने पाइला

कतै अलमलिएको छायाँ

उसको उज्यालोमा

एकछिन ढुक्क हुन्छन् ।

बिहान भएपछि

कसैले नाम लिँदैन

कसैले फर्केर हेर्दैन

तर पनि

अर्को साँझ कुर्दै

ऊ उही ठाउँमा उभिइरहन्छ ।