Share:

हिमालयको उचाइबाट, जहाँ ग्लेसियरहरू जम्छन्,

नदीहरू ब्युँझन्छन्,

तिनीहरूको छलाङ्ग सुरु हुन्छ।

कोसी, गण्डकी र कर्णाली भव्य,

नेपालको भूभागमा ।

बाग्मती पवित्र, काठमाडौँ हावा हुँदै

जहाँ प्रार्थना र खरानीले आध्यात्मिक यात्रा सुरु गर्छ।

त्रिशूलीको सेतो फिँज, यसको तीव्र गर्जन,

नजिक र टाढाको किनारबाट राफ्तारहरूलाई कल गर्दै।

सेती बग्छ दुध, रहस्यको धारा,

पहाडको सपना जस्तै गहिरो खाल्डाहरू काट्नु।

चितवनको भूभागमा राप्ती हलुका घुम्छ,

जहाँ गैँडा र बाघहरू टाउकोमा खडा हुन्छन् ।

पूर्वमा मेची, पश्चिममा महाकाली,

सीमा नदीहरूले परीक्षणको लागि सीमाहरू राख्दै।

अरुण तिब्बतको अग्लो मैदानबाट टाढा यात्रा गर्छन्,

काेसीसँग सामेल हुन।

मर्स्याङ्दी यति अग्लो चुचुरोबाट झर्छ,

गाउँमा उज्यालो ल्याउने, सबैलाई शक्ति दिने ।

कञ्चनजङ्घाको मुहारबाट तमोर झरे,

भिजेको अँगालोमा पराक्रमी कोशीलाई भेट्न।

यी तरल नसाहरूले

नेपालको हरिया खेतहरू खुवाउँछन्,

जहाँ कृषकहरू

प्रशस्त उत्पादनका लागि काम गर्छन्।

पहाडदेखि समुन्द्रसम्म जीवन निर्वाह गर्ने ।

तर मनसुन वर्षाले आफ्नो धुन बदल्न सक्छ,

कोमल प्रवाहबाट धेरै चाँडै क्रोधमा।

किनाराहरू बग्छन्, गाउँहरू बग्छन्,

डरलाग्दो प्रदर्शनमा प्रकृतिको शक्ति।

तैपनि नेपालीहरूले यी बहने धागोहरूलाई आदर गर्छन्,

बनाइ संस्कृति जहाँ इतिहास फैलिएको छ।

पुराना देवताहरू र राजाहरूका कथाहरू,

पानीमा बोकियो, कथाहरू अनकथित।

मुहानदेखि समतलसम्म यी नदीहरू बग्छन्,

जमिनको आकार दिन सुरु भएदेखि नै।

घाटी हुँदै, मन्दिरको पर्खालबाट,

नेपालको प्राण रगत, प्रकृतिको आह्वानमा जवाफ दिँदै।

खडेरी र बाढीमा यी नसाहरू रहिरहन्छन्,

जीवन दिने जहाँ पहाडले कुहिरो चुम्बन गर्छ।

नेपालका नदीहरू, जङ्गली र स्वतन्त्र,

टाढाको समुन्द्रमा बगिरहन्छ ।