Share:

नेपालमा सातौँ कक्षामा पढ्दामेरा बाल्यकालका सम्झनाहरू धेरै छन्।साथीहरूसँग खेतमा दौडने,फेला पार्न नयाँ साहसिक खोज।हामी घाममा हाँस्यौँ र खेल्यौँ,ख्याल नगरी एकअर्कालाई पछ्याउँदै।हावा हाम्रो कपालबाट उड्यो,जसरी हामीले जताततै प्रकृतिको अन्वेषण गर्याैँ।हामी आफ्नो सबै शक्तिसँग रुख चढ्यौँ,हाम्रो विशेष लुकाउने ठाउँमा ह्याङ्ग आउट गर्दै।त्यहाँ हामीले गोप्य कुरा बतायौंँ र योजनाहरू बनायौँ,ती लामो र अल्छी गर्मी दिनहरूमा।तर स्कुल सधैँ जीवनको एक हिस्सा थियो,नयाँ चुनौतिहरू सामना गर्न ल्याउनुथियाे।हामीले कडा अध्ययन र सँगै काम गर्यौँ,हाम्रा आमाबाबुलाई गर्व र हेरचाह गर्ने आशा।यो सधैँ सजिलो र रमाइलो थिएन,तर हामीले धेरै सिक्यौँ र अगाडि बढ्यौँ।हाम्रा बाल्यकालका सम्झनाहरू हामीसँगै रहने छन्,जसरी हामी प्रत्येक पलको कदर गर्छौँ, नयाँ।त्यसैले यहाँकाे नेपाल र यो अद्भुत समय महान हो,हाम्रो बाल्यकालको सम्झनाहरूलाई धेरै प्यारो।तिनीहरू हाम्रो हृदय र दिमागमा सधैँभरि बाँचून्,एक समयको सम्झना जुन धेरै स्पष्ट थियो।