Share:

पहाड र नदीको सङ्गीत

पहाडको काखमा, हरियो झुप्रो बिसाउँदै,

हावा सँगै नाच्छ रुखको पात सँगै गुँज्दै।

नदीको धारा बग्दै, पखेराको गीत सुन्दै

सुनौलो सूर्यको किरणले धरतीलाई छुँदै ।

फूलहरु रङ्गीन, तितलीसँग रमाउँदै

घाँसको हाँसो, माटोको सुगन्ध सँगै आउँदै ।

पहाडको ढलानमा बादलले खेल खेलाउँछ

बरफको च्यादर, हिउँले आँगन ढाक्छ।

साँझको सुनौलो आकाश, रातको निलो कपाल

तारा झिलिमिली चम्किएर दिन्छन् असीम संवाद ।

पानीको बुँदले पातमा सङ्गीत बजाउँछ

पक्षीको चिरबिरले जङ्गललाई सजीव बनाउँछ ।

गहिरो घना वनमा, चिच्याउँछ शान्ति

सुर्यास्तसँगै ढाकिन्छ प्रकृतिको अन्तरिक्ष ।

हावाको सुग्घर स्पर्शले दिललाई छुन्छ

जङ्गलको गहिरो सासले आत्मालाई छुन्छ।

बरफ पग्लिँदै नदीमा मिसिन्छ, जीवन साट्दै

वृक्षको डालीले आकाशको छाया हाल्दै ।

प्रकृतिको यो अनुपम सौन्दर्य, कहिले नथाक्ने

मानवको आँखामा शान्ति र आशा भर्ने।

पृथ्वीको हाँसो, पहाडको मौनता,

नदीको गीत, आकाशको गहिरा गुनगुन,

यी सबै कुरा प्रकृतिले हामीलाई सुनाउँछ

शब्द नभए पनि, हृदयले बुझ्दछ ।