नाङ्गो पहाड झैँ
उजाडिएका
आफ्ना सपनालाई
बलिरहेको अग्निमा
स्वाहा बनाइदिएर
बिछिप्त मस्तिष्क बोकेर
एक्लै निस्सासिँदै वर्षौँदेखि
चुपचाप बाँचेका छन् नारीहरू
परिवर्तनका नाराहरू
घन्किन्छन् चोक चोकमा
गल्लीहरूमा
समानताका नाराहरू
कुर्लिन्छन् केवल देखावटी
घरमै घरमै छन् विभेदका जराहरू
डिग्री पढेका दाजुहरू नै
कमजोर ठानिदिन्छ्न् बहिनीहरूलाई
त्यत्ति नै पढेका काकाहरू नै
बुझ्दैनन् रजस्वला र छुवाछूतको व्यवहार देखाउँछ्न्
सृष्टिकी मुहान छोरीलाई
अनि हजुरबुबाका नीति र नियमको डोरीले बाँधेर
कठघरामा उभ्याइन्छ नारीहरूलाई
बाहिर बाटोमा हिँड्दा पनि
डराउनुपर्ने अवस्था बनाएको छ समाजले
स्वतन्त्र भएर बाँच्न पाउने अधिकार
खोसिएको छ
अब एकजुट भएर
आगो बोकेर मैदानमा
निस्कनु छ र डढाइदिनू छ विभेदका जालाहरू
भत्काइदिनू छ अन्धविश्वासका महलहरू
र बनाउनछ चेतना पढाउने स्कुलहरू
त्यहाँ पढ्न पठाउनूछ
हरेक घरका दाजु ,काका र हजुरबुबालाई घोकाउनुछ
चेतनाका मन्त्रहरू
च्यात्नू छ अन्धविश्वासका किताबहरू
अनि छाप्नुछ समानताका शैक्षिक सामग्रीहरू
सिकाउनछ भावी पुस्तालाई
मान्छेको जात एउटै हो भनेर
अझै पढाउनुछ छोरा न छोरी
सन्तान एकै हुन् भनेर
र डाेर्याउनुछ उज्यालोतर्फ
प्रत्येक घरलाई अनि
छर्नुछ उज्यालो
अँध्यारा वस्तीहरूमा ।
