Share:

समुद्रझैँ गहिरो,

बादलझैँ अँध्यारो,

तिम्रो मायाले मलाई यसरी छोयो

अझै पनि सोचिरहन्छु,

म त्यहाँ कसरी हराएँ ।

आशाहरू थिए,

सपनाहरू थिए,

सबै तिम्रै नाममा सजिएका

तर अन्त्यमा थाहा भयो

मेरो प्रेम गहिरो थियो,

तिम्रो छायाभन्दा पनि गहिरो ।

बुझ्न गाह्रो थियो,

सबै कुरा यति चाँडै कसरी बदलियो ।

तिमी आयौ,

जीवनमा उज्यालो ल्यायौ,

र अँध्यारोमा पनि

तिमी नै उज्यालो जस्तो लाग्यौ ।

म सोचिरहेँ

तिम्रो माया साँच्चै थियो कि

क्षणभरको बादलजस्तो ?

के त्यो आँधीले

तिम्रो मन मबाट लुकायो,

वा हामी सुरुदेखि नै

छुट्टिन लेखिएका थियौँ ?

कहिले त समय

फूल फुलेको बाटोजस्तो लाग्थ्यो,

तिमीसँग बितेका पलहरू

कहिल्यै नसकिने जस्ता थिए ।

तर आज,

पछाडि फर्केर हेर्दा,

तिमी केवल एउटा छायाजस्तो लाग्छौ

देखिन त देखिन्छौ,

अनि छुन खोज्दा

हावामा हराउँछौ ।

तिम्रो सम्झना अझै बाँकी छ,

मनको कुनै कुनामा चुपचाप ।

न कुनै गीत छ,

न कुनै धुन,

तर तिम्रो नाम अझै

मेरो मौनतामा गुञ्जिरहन्छ ।

सायद प्रेम यही रहेछ

कोही टाढा गएपछि पनि

उसको छायाले

मन छोड्न नसक्नु ।