Share:

भानुभक्त आचार्य नेपाली साहित्यका महान् कवि तथा नेपाली भाषाका आदिकवि हुन् । उनले नेपाली साहित्यको विकासमा महत्त्वपूर्ण योगदान दिएका छन् । उनको जन्म वि.सं. १८७१ साल असार २९ गते तनहुँ जिल्लाको चुँदी रम्घामा भएको थियो । उनका पिता धनञ्जय आचार्य र माता धर्मावती देवी थिए । सानैदेखि उनले संस्कृत तथा अन्य विषयको अध्ययन गरेका थिए ।

भानुभक्त आचार्यको सबैभन्दा प्रसिद्ध कृति ‘रामायण’ हो । त्यस समयमा रामायण संस्कृत भाषामा मात्र धेरै प्रचलित थियो । भानुभक्तले यसलाई सरल र मिठासपूर्ण नेपाली भाषामा अनुवाद गरे । उनको नेपाली रामायण घरघरमा लोकप्रिय भयो र नेपाली भाषा बुझ्ने धेरै मानिसहरूले यसलाई सजिलै पढ्न र बुझ्न सके । यस कारण उनको योगदान नेपाली भाषा र साहित्यको विकासमा निकै महत्त्वपूर्ण मानिन्छ ।

भानुभक्तले रामायणका साथै विभिन्न कविता र अन्य रचनाहरू पनि लेखेका थिए । उनको प्रसिद्ध ‘घाँसी’ कविताले मानिसलाई राम्रो काम गरेर समाजका लागि योगदान दिन प्रेरणा दिन्छ । उनका रचनामा सरल भाषा, राम्रो विचार, नैतिक शिक्षा र समाजप्रतिको भावना पाइन्छ । उनले सामान्य मानिसले पनि बुझ्न सक्ने भाषामा साहित्य सिर्जना गरे ।

भानुभक्त आचार्यको साहित्यिक योगदानका कारण उनलाई ‘आदिकवि’ भनेर सम्मान गरिन्छ । उनले नेपाली भाषालाई साहित्यिक रूपमा स्थापित गर्न ठूलो भूमिका खेलेका छन् । उनका रचनाले नेपाली भाषा र साहित्यलाई नयाँ दिशा दिन सहयोग गरे । उनको सम्झनामा हरेक वर्ष असार २९ गते भानु जयन्ती मनाइन्छ । यस दिन विभिन्न साहित्यिक कार्यक्रम, कविता वाचन तथा भानुभक्तका रचनासम्बन्धी कार्यक्रमहरू आयोजना गरिन्छन् ।

भानुभक्त आचार्य नेपाली साहित्यका लागि प्रेरणाका स्रोत हुन् । उनले नेपाली भाषामा साहित्य लेखेर भाषा र संस्कृतिको संरक्षण तथा विकासमा महत्त्वपूर्ण योगदान पुर्याए । उनको योगदान नेपाली साहित्यले सधैँ सम्झिरहनेछ । त्यसैले भानुभक्त आचार्यलाई नेपाली साहित्यका एक महान् व्यक्तित्वका रूपमा सम्मान गरिन्छ।