Share:

मेरो तीजको रमाइलो दिन(२०८३)

मेरो नाम समृद्धि हो। तीज हाम्रो नेपाली समाजको धार्मिक, सांस्कृतिक र पारिवारिक महत्त्व बोकेको सुन्दर पर्व हो। तीज आउनुभन्दा अघिल्लो दिनदेखि नै हाम्रो घरमा खुसी र उमङ्ग छाउँछ। अघिल्लो दिन आमा, बाबा, हजुरआमा, भाइ, इष्टमित्र र छरछिमेकीहरू मिलेर दर खाने तयारी गर्छौँ। आमाले घरमै विभिन्न स्वादिला परिकार बनाउनुहुन्छ। सबैजना एउटै ठाउँमा बसेर दर खाँदै हाँस्ने, रमाइलो गर्ने र तीजका कुरा गर्ने गर्दा घर नै उत्सवमय हुन्छ। पुराना तीजका मीठा गीतसँगै नयाँ पुस्ताले मन पराउने नयाँ तीजका गीतहरू पनि बज्छन्। पुराना गीतमा हाम्रो संस्कार र मौलिकता झल्किन्छ भने नयाँ गीतमा नयाँ पुस्ताको उत्साह र उमङ्ग देखिन्छ।

तीजको दिन बिहान ५ बजे नै म उठेँ। नुहाइधुवाइ गरी सफा लुगा लगाएर पूजा गर्ने तयारी गरेँ। आमा र हजुरआमासँगै भगवान् शिव र माता पार्वतीको पूजा गर्‍यौँ। हजुरआमाले माता पार्वतीले भगवान् शिवलाई प्राप्त गर्न गरेको तपस्या र तीज व्रतको धार्मिक मान्यताबारे सुनाउनुभयो। त्यसपछि मैले श्रद्धापूर्वक व्रत र उपासना गरेँ। व्रत बस्दा दिनभरि केही गाह्रो र थकाइ महसुस भयो, तर परिवारको साथ र भक्तिभावले मनमा उत्साह भइरह्यो। आफ्नो स्वास्थ्यअनुसार व्रत बस्नु र परिवारका ठूलाबडाको सल्लाह मान्नु पनि आवश्यक रहेछ भन्ने कुरा मैले बुझें।

पूजा सकेपछि घरमा तीजका गीत र नाचगान सुरु भयो। आमा, हजुरआमा, छिमेकी दिदीबहिनी र इष्टमित्रहरू मिलेर पुराना तीजका गीत गाउनुभयो। बीचबीचमा नयाँ तीजका गीतमा पनि सबैजना रमाउँदै नाच्नुभयो। त्यसपछि दिउँसो हामी सबै मिलेर शिवमन्दिर गयौँ। भगवान् शिवलाई फूल, बेलपत्र र जल अर्पण गरी परिवारको सुख, शान्ति, स्वास्थ्य र समृद्धिको कामना गरेँ।

साँझ घर फर्किएपछि बाबा, आमा, हजुरआमा र भाइसँग बसेर दिनभरिका रमाइला कुरा गर्‍यौँ। राति १०:३० बजे ओछ्यानमा पुग्दा मेरो मनमा एउटै कुरा खेलिरहेको थियो—तीज भनेको केवल व्रत र रमाइलो मात्र होइन, श्रद्धा, संस्कार, परिवारको माया, इष्टमित्रको आत्मीयता र हाम्रो सुन्दर परम्परालाई जोड्ने पर्व रहेछ। यस वर्षको तीज मेरो जीवनको एउटा मीठो र अविस्मरणीय सम्झना बन्यो।