Share:

अन्तिम बत्ती

रातको करिब ११ बजेको थियो। आर्यन आफ्नो कोठामा एक्लै पढिरहेको थियो। घरका सबै मानिसहरू सुतिसकेका थिए। अचानक घरको बाहिरको बत्ती निभ्यो।

आर्यनले झ्यालबाट बाहिर हेर्‍यो। वरिपरि सबै अँध्यारो थियो। तर टाढाको एउटा पुरानो घरमा भने एउटा बत्ती बलिरहेको थियो। त्यो घर धेरै वर्षदेखि खाली थियो।

अर्को रात पनि त्यही समयमा त्यो बत्ती बल्यो। आर्यनलाई अचम्म लाग्यो। उसले आफ्नी आमालाई सोध्यो, “त्यो घरमा कोही बस्छ?”

आमाले केही बेर चुप लागेर भनिन्, “त्यहाँ पहिले एउटा परिवार बस्थ्यो। तर धेरै वर्षअघि उनीहरू अचानक त्यो घर छोडेर गए।”

त्यसपछि आर्यनले त्यो बत्तीलाई ध्यान दिन थाल्यो। हरेक रात ठीक ११ बजे बत्ती बल्थ्यो र ११:१५ मा निभ्थ्यो।

एक रात उसले साहस गरेर त्यो घरतिर जाने निर्णय गर्‍यो। घरको ढोका खुल्लै थियो। भित्र धुलो लागेको पुरानो सामान मात्र थिए। माथिल्लो तलामा पुगेपछि उसले एउटा कोठा देख्यो। त्यहाँ एउटा पुरानो टेबल र डायरी थियो।

डायरीको अन्तिम पानामा लेखिएको थियो—

“यदि तिमीले यो पढ्दैछौ भने, बत्ती अझै बलिरहेको छ।”

आर्यनको शरीर सिरिङ्ग भयो। उसले झ्यालतिर हेर्‍यो। बाहिरको बत्ती अचानक निभिसकेको थियो।

त्यसैबेला उसको पछाडिबाट कसैले बिस्तारै भन्यो, “तिमी ढिलो आयौ।”

आर्यन फर्कियो।

कोठा खाली थियो।

त्यस रातपछि त्यो घरको बत्ती कहिल्यै बल्न छोडेन।

तर अचम्मको कुरा के थियो भने, आर्यन पनि त्यसपछि कहिल्यै घर फर्किएन।